قلم چین

                                                    " بدون شرح "

                                        اگر درباره این تصویر صحبتی دارید بفرمائید

                    دوستان عزیزی که در مسابقه شرکت نمودید

از میان اسامی زیر که جواب درستی را ارسال نموده بودند .

۱ - بهار

۲- سمیرا

۳- فرزانه

۴ - یکی

مدیر محترم وبلاگ " پدرمالارمه تاس را پرتاب کن " - فرزانه - طبق قرعه کشی برنده و صاحب  " یکسال امتیاز اشتراک یکی از مجلات خانوادگی ایرانی " شدند .

حال از مدیر محترم وبلاگ فوق درخواست می گردد آمادگی خود را جهت ارسال مدارک مورد نیاز اشتراک اعلام فرمایند.

   اینجانب " مدیر وبلاگ قلم چین " این اتفاق خوش را به فرزانه تبریک می گویم .

این شاخه گلهای زر به علاوه یک سال اشتراک مجله موفقیت تقدیم به برنده مسابقه

 " شادترین مشاغل جهان " .

--------------------------------------------

                          یاد خسرو شکیبایی رو گرامی می داریم

چه مرد خوب و بزرگی بود...

هیچ وقت یادم نمیره اون روزی که داشتم برای تحویل فیلمنامه ام به یکی از کارگردانهای خوب سیما به سهروردی می رفتم . اصلا فکر نمی کردم که اونجا با مرحوم شکیبایی مواجه بشم . وااااااااااای چه جالب بود . خسرو عزیز توی یکی از اتاقهای خونه تهیه کننده مشغول تمرین و مطالعه دیالوگ بود . من دیدارم با کارگردان رو طولانی کردم تا بتونم دیداری با خسرو ی عزیز داشته باشم . تهیه کننده با درک احساسات من از خسروی عزیز خواست تا نشستی با من داشته باشه .

نمی دونید چقدر با شکوه بود . همش با مکثهای طولانی حرف می زد و انگار حرفهاش متنهای نوشته شده ای هستند که از بر شده و داره بهت تحویل میده .

و تو ای خسروی عزیز از یادها نخواهی رفت .

خسروی عزیز هیچ وقت فراموش نمی کنم بهم گفتی در متنهات زندگی کن و احساسات رو سرلوحه اون قرار بده . گفتی مردم با احساسات زنده اند . یادم نمیره عزیزم . چشم فراموش نمی کنم .

فیلمنامه به جهت هزینه سنجی اون با شکست مواجه شد  . ولی باعث شد با استاد بزرگی مواجه بشم

من همیشه به یادت خواهم بود خسروعزیز

این مصیبت رو به همه هنرمندان سینما تسلیت میگم.

                                                   " حسن ایمانی "

                                            نویسنده و عضو اهل قلم ایران

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

دوستان عزیزم سلام

از اینکه وقت گذاشتید و در مسابقه " شادترین شغلها " شرکت کردید از همتون ممنونم . دوستانی که شرکت کردند .

۱- ریحانه         ۲- آنا لی جویس      ۳- امیر تنها      ۴- فرزانه       ۵- یوسف          ۶- فرشته

۷- مینو            ۸- ستاره                ۹- بهار           ۱۰- الناز       ۱۱- سمیرا         ۱۲- سیمین

۱۳- نوذرپور      ۱۴- یکی                 ۱۵- م- مصفا

و حالا پاسخ صحیح: 

۱- آرایشگرها           رتبه اول جهانی

۲- سر آشپزها         رتبه دوم جهانی

۳- خرده فروشها       رتبه سوم جهانی

دوستانی که توانستند به این ۳ گزینه اشاره کنند به قرار زیر می باشد :

- سمیرا................- یکی ....................- بهار .........................- فرزانه

من از همه شما ممنونم . اسامی این چهار نفر به دست یک آدم بسیار مطمئن و خوب بنام " سونی " که پیشنهاد دهنده و حامی مالی این طرح خوب بود قرعه کشی خواهد شد . و برنده در آپ بعدی اعلام می گردد.

برنده صاحب  " یک سال اشتراک یکی ازمجلات معتبر" و خوب خانوادگی ایرانی خواهد شد . که پیشا پیش به ایشان تبریک می گویم .

  تقدیم به همه شما که در این مسابقه نظر دادید.

                                                                " مدیر وبلاگ "

---------------------------------------------------

اینجا یکی از مناطق گردشگری کشور نروژه............دانشجویان دانشگاه اسلو اومدن به تعطیلات ...اون هم چه جایی!!!

تو رو خدا ببینید اون پسره چه دل و جراتی داره رفته درست لبه پرتگاه!! ... عجب آدمهایی پیدا میشن ها

                                                     نظر شما چیه؟

      تا حالا سنگینی سکوت را اینگونه حس نکرده بود . آنهم در شبی که مهتاب نداشت . گاهی وقتها سکوت ته دل آدم را خالی می کند . بدون آنکه اختیاری در کنترل آن داشته باشی. احساس می کرد چیزی شبیه به همان دلهره شب قبل که در سیرک از تماشای راه رفتن مرد بند باز روی طناب وجودش را تسخیر کرده بود به سراغش آمده است . هیچ چیز به اندازه دلهره و ترس نمی تواند با جان آدم بازی کند . این حرفی بود که از پدر بزرگش به یادگار حفظ کرده بود . سکوت شب وقتی جامه وحشت به تن می کند که صدای پارس سگها و آواز ناخوشایند جیر جیرکها ثانیه شمارش شوند!

مسیری که باید طی می شد پوشیده از درختان تناوری بود که شاخه هایش به هر طرف که می خواستند پیچ خورده بودند . این پیچیدگی مرموز شاخ و برگها اشکال نامنظم و وحشتناکی را در مقابل دیدگانش متصور می کرد . اما فارغ از هر چیزی بالاخره این مسیر باید طی می شد . خواه آهسته . خواه شتابان .

دختر...

                                                           شروع فصل ۴ رمان " تاریکی "

                                                                   اثر : اردشیر نوذرپور

                                                                   چاپ ۲۰۰۲ - فرانسه

بچه هایی که عازم دریا هستید . بهتون خوش بگذره .

مراقب باشید و با احتیاط به شنا بپردارید ... می بینید که آمار کشته شده های دریا چقدر زیاده

برای ما هم خاطره های خوب بیارید .  

                                                         " مدیر وبلاگ "

-----------------------------------------

می خوام از کسالت دربیائیم ... چطوره؟

                                                یک مسابقه با جایزه

                                              " شادترین مشاغل جهان "

طبق آخرین نظر سنجی های به عمل آمده در جهان ( ۲۰۰۸ ) شادترین مشاغل جهان شناسایی شدند .

می خواهیم  اولین - دومین و سومین  شغل برتر شاد را بدون دیدن جدول  بین المللی حدس بزنیم .

از میان دوستانی که بتوانند به درستی به ۳ آیتم مورد نظر از میان ۱۶مورد زیر اشاره کنند به قید قرعه برنده اصلی انتخاب و صاحب جایزه " یکسال اشتراک یکی از مجلات خوب خانوادگی ایرانی " خواهد شد .  ( جواب درست توی این ۱۶ تاست )

خرده فروش ها - معمارها - آرایشگرها - کارگران ساختمان  - مهندسین - پزشکان - پرستاران - معلمها - سر آشپزها - کارمندان بانک - خبرنگاران - روزنامه نگاران - جراحان - شعبده بازان - بازیگران - بدل کاران .

" ضمنا مهم اشاره درست  به ۳ ایتم مورد نظر است و رعایت دقیق ردیف آنها ضرورتی ندارد .

خوبه؟ خیالتون راحت شد؟

پس :

۱-................................

۲-................................

۳-................................

این آپ تا آخر تیر ماه در صفحه اصلی خواهد ماند . و پاسخ صحیح اول مرداد اعلام و دو روز دیگر برنده مشخص می شود . بنابراین خواهشمندم از همه دوستان خود برای پاسخ دادن به این معما از طرف من دعوت به عمل آورید .

 راستی هر نفر یک بار جواب دهد و باید ایمیل یا وبلاگ خود را هم عنوان کند وگرنه درست هم باشد به جهت عدم دسترسی اینترنتی از پذیرش جوابش معذورم .!!!

                                                              " مدیر وبلاگ " 

                                          " ۲ پادشاه "

پادشاه تن پروری عازم سفر و تفریح شد . از قضا با پادشاه سرزمین دیگری برخورد کرد . آن دو پادشاه همدیگر را در اغوش گرفتند و سپس بدون حضور درباریان به قدم زدن و گفتگو مشغول شدند .

پادشاه اول گفت :

- برای من هیچ چیز به اندازه این آرامش و تفریح ارزش ندارد.

پادشاه دوم گفت :

- برای من هیچ چیز به اندازه آرامش و تفریح مردم سرزمینم ارزش ندارد!

پادشاه اول گفت :

- از این که در ناز و نعمتم خوشم .

پادشاه دوم گفت :

- از این که مردم سرزمینم در ناز و نعمت هستند خوشم!

پادشاه اول این بار با جدیت گفت :

- من جانم را دوست دارم.

پادشاه دوم هم با جدیت  پاسخ داد:

- من برای حفظ جان مردم سرزمینم جان خود را خواهم داد!

پادشاه اول ایستاد و با تعجب پرسید:

- ببینم تو همان سرداری نیستی که با کشتن شاه سرزمینت به شاهی رسیدی؟

و پادشاه دوم با لبخند جواب داد :

- آری... و تو هم بی شک همان شاهزاده ای هستی که پس از مرگ پدر به شاهی رسیدی!

                                                           حسن ایمانی 

                                             " ۲ پیغام "

  پرستار خانه سالمندان یک پیغام ساده تلفنی برای پیرمرد آورد:

- از این که هر دو به آرامش رسیدیم خوشحالم! پدر

  ... فرزندت . حسام

و روز بعد دست نوشته ای را برایش خواند که به یک شاخه گل رز وصل شده بود:

- هیچ وقت حسام را نخواهم بخشید! منتظر من باش می آیم و تو را به خانه ام می آورم. دوستت دارم پدر

... فرزند خوانده ات - کیوان

                                                            حسن ایمانی

هیچ کسی  نمی توانست شاهزاده جوان را بخنداند! و یا کاری کند که لبخند بر لبهایش بنشیند. شاه از این بابت خیلی ناراحت بود . او برای شاهزاده اش مراسمهای شادی را تدارک دید ولی موثر نشد . افسردگی شاهزاده ... شاه را نیز دچار ناراحتی کرده بود . تا اینکه بالاخره شاه  مرد .

در روز خاکسپاری شاه همه ناراحت بودند و تنها کسی که لبخند بر لب داشت شاهزاده بود! 

                                                                                    حسن ایمانی -  از ایران

                                              " کاندیدای جشنواره مسابقه قصه های ۵۰ کلمه ای جهان - فنلاند"

                                                    در دست چاپ در کتاب داستانهای کوتاه حسن ایمانی

 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------

توجه                                                                                      توجه

( این قصه های کوتاه در کتابی جمع آوری و به زودی به چاپ خواهد رسید . هرگونه کپی برداری و نقل آن باید با اجازه اینجانب باشد . ) 

                                                           حسن ایمانی

گربه خانگی رو به گربه ولگرد گفت:

- می خواهم بدانم غذای تو چیه؟

گربه ولگرد برای این که وانمود کند آشغال خور نیست و ضمنا خیلی هم بی باک است با غرور خاصی گفت :

- گوشت شیر!!

گربه خانگی اول تعجب کرد ولی بعد سرش را به علامت ناراحتی پائین انداخت و گفت:

- خوش به حال تو . غذای من فقط گوشت و شیر است!

                                                                           حسن ایمانی - از تهران

                                                " داستان ۵۰ کلمه ای ارسال برای جشنواره داستانهای کوتاه - ایران "

                                                          در دست چاپ در کتاب داستانهای کوتاه حسن ایمانی

بچه ها

قبل از خواندن این داستان مواظب احساساتتان باشید

          پسر جوان پس از مدتها از منزل خارج شد . بیماری روحیه او را مکدر کرده بود . و حالا با اصرار مادرش به خیابان آمده بود . از کنار چند فروشگاه گذشت . ویترین یک فروشگاه بزرگ توجه او را به خود جلب کرد و وارد شد . در بخشی از فروشگاه که مخصوص موسیقی بود چشمش به دختر جوانی افتاد که فروشنده آن قسمت بود . فروشنده دختر ی بود همسن خودش و لبخند مهربانی بر لب داشت . لبخند آن دختر به نظر خودش زیباترین چیزی بود که به عمر دیده بود! دختر نگاهی به او کرد و پرسید :

- می توانم کمکتان کنم؟

در یک نگاه در وجودش علاقه ای را نسبت به او احساس کرد ولی هیچ عکس العملی از خود نشان نداد . فقط گفت :

- من یک لوح موسیقی می خواهم .

یکی را انتخاب کرد و به دست دختر داد دختر لوح را گرفت و با همان لبخند گفت :

- میل دارید این را برایتان کادو کنم؟ 

و بدون این که منتظر جواب شود به پشت ویترین رفت و چند لحظه بعد بسته کادو پیچ شده را به پسر داد . پسر جوان با کادویی که در دست داشت به خانه رفت و از آن روز به بعد هر روز به فروشگاه می رفت و یک لوح می خرید و دختر نیز لوح را کادو می کرد و به او می داد . پسر بارها خواست علاقه خود را به فروشنده جوان ابراز کند ولی نتوانست . مادرش که متوجه تغییر در رفتار پسر شده بود علت این پریشانی را از او جویا شد و وقتی متوجه علاقه او شد پیشنهاد کرد که این موضوع را به خود دختر بگوید و نظر او را هم بپرسد . ولی پسر نپذیرفت او هر بار که می خواست با دختر صحبت کند نمی توانست و فقط با خرید یک لوح خارج می شد .

بیماری جوان کم کم شدیدتر می شد و او نمی توانست علاقه اش را به دختر ابراز کند . یک روز که به فروشگاه رفت فقط شماره تلفنش را روی کاغذ نوشت و روی ویترین گذاشت و خارج شد! و روز بعد دیگر به فروشگاه نرفت!

چند روز گذشت و دختر از نیامدن دختر تعجب کرد و به یاد شماره تلفن افتاد و با منزل او تماس گرفت . مادر پسر جوان گوشی را برداشت و وقتی متوجه شد که او همان دختر فروشنده است با گریه گفت :

- تو دیر تماس گرفتی!! ... پسر من دو روز پیش از دنیا رفت.

دختر بسیار متاثر شد و از مادر نشانی اش را پرسید تا او را ببیند . وقتی به منزل پسر رسید از مادرش خواهش کرد  که اتاق پسر را ببیند . در اتاق پسر انبوهی از لوحهای موسیقی روی هم چیده شده بود که کادوی آنها باز نشده بود!!

مادر یکی از کادوها را باز کرد و با تعجب داخل آن یک یادداشت دید که رویش نوشته بود 

" تو پسر مودب و با شخصیتی هستی و اگر مایل باشی می توانیم با هم یک فنجان قهوه بخوریم . "

یادداشت ازطرف دختر فروشنده بود . مادر بسته بعدی را باز کرد و باز هم همان یادداشت!

مادر گفت :

- پسرم به تو گفته بودم که اگر واقعا او را دوست داری احساسات را ابراز کن و بگذار او هم بداند که احساسی نسبت به او داری . ممکن است او هم به تو علا قمند و منتظر تو باشد .

( قبل از این که فرصت را از دست بدهید احساساتتان را بیان کنید . )

                                                                " برگزیده داستانهای کوتاه جهان ۲۸ "

                                                                      برگرفته از کتاب شعله عشق   

در دوران تحصیل با یکی از همکلاسی هایم سر موضوعی بحث شدیدی داشتیم! و هر یک از ما بر این باور بودیم که درست می گوید و دیگری در اشتباه است

آموزگار ما تصمیم گرفت که با حل مشکلمان درس خوبی به ما بدهد. او ما را در دو طرف میز نشاند و یک لیوان بزرگ سفالی را وسط میز گذاشت . لیوان به رنگ مشکی بود . بعد از من پرسید:

- لیوان چه رنگی است؟

گفتم :

 - مشکی

سپس از دوستم پرسید  و او جواب داد:

- سفید!!

هر دو با تعجب به یکدیگر نگاه کردیم . معلم از ما خواست جایمان را با یکدیگر عوض کنیم . و هنگامی که در جای دوستم نشستم با تعجب دیدم که لیوان سفید است! و دوستم هم گفت که لیوان سیاه است! در واقع دو نیمه لیوان رنگهای متفاوتی داشتند و هر یک از ما در جایگاه خودمان فقط نیمی از لیوان را می دیدیم و تصور می کردیم که همه لیوان همین رنگ است .

معلم به ما یاد داد که برای قضاوت در مورد افکار و عقاید هر کس باید بتوانیم خودمان را در جایگاه او قرار دهیم و از منظر او به موقعیت نگاه کنیم . آنگاه بفهمیم که آیا درست می گوید یا خیر؟

                                                              " برگزیده داستانهای کوتاه جهان ۲۷ "

                                                                     برگرفته از کتاب شعله عشق

                         بچه ها روز پدر نزدیکه

البته پدرها همیشه قانعن به همون یه جفت جوراب رضایت میدن...بیچاره باباها

وای که آدم بخواد برای مادرها چیزی بخره؟...

آه مادر شوخی کردم . آقم نکنی یه وقت؟

                                     به نظر شما اینطوره؟

 دوست دارم در مورد شعرمن هم  نظر بدید . 

از راهنمائیتون استفاده می کنم ............... ممنونم -------------- حسن ایمانی

                                                       " مرگ "

کاش کسی 

بسوزد دلش برای من!

در این زندگی 

میان این همه 

لش!!

کیست ببیند - مویه های من

کیست بداند

که در چرا و چون

چه می کشد

دل محزون - دل بینوای من

به بیابان

که محصور بی کسیست!

آنکه 

پادشاهی می کند خسیست!

کیست بشنود

در میان خس - صدای من

ندارد کسی

دست یاوری

و در قضای حادثه

بهترینهای داوری!

آه کجایی خدای من - خدای من!

بیا ببین که این حیات

پر شد از جنایت 

از ممات!

و یک نفر نگفت : که ای وای من!

بدون دعوت ای خدا

بیار مرگ بی صدا!

بدان که آرزویم است

مرگ

بشیند به جای من!

---------------------------------------------------------

                                                     " کلبه "

کلبه ای دارم

از این دور

پیداست

پشت یک تپه سبز - از اشک

پشت پرچین حقیقت

و کنارش باغیست

پر از میوه لبخند

و حصاری که

گره خورده به دورش - کور

کلبه ای محبوس

با دلی مثل پرستو

آزاد

و به هنگام هجوم طوفان

و زهر خند باد

وقت و بی وقت...

هراسان نشود!

چون بید...

چون که این کلبه من

احساس است

احساس!

--------------------------------------------------------------------

                                         " سایه در سایه "

از لایه های مه ای

که به آغوش گرفته است

زمین خیس

شده آهسته عبوری خاموش

کارم!

در آن دور دست روشن

از نگاه مهتاب

مرد بارانی من

سایه اش پیداست و صدایی ریز

که بیا!

کنج دیوار ترک خورده باغ

آه صدایم کن

بیدارم - بیدارم

باید از فاصله ها دور شویم

تا به نزدیکی هم

من از خوف شبانگاهی سرد

بیزارم

عاقبت شاداب

گوشه خلوت تنهائی امان

ایستادم

وای اینک...

سایه من هم پیداست

چقدر به تو من

نیاز دارم!

مثل شبهای گذشته

مثل مخلوط شدن

در دل تاریکی

سایه در سایه هم

آه... در آغوش همیم

نگارم!

                                                       " حسن ایمانی "

برخی از پاسخهای مسابقه

دوستان عزیزم

وقتی وارد میدان یا مرکز شهری شدید که در آن مجسمه شخصی سوار بر اسب بود به ۳ نکته دقت کنید.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

۱ - اگر دیدید اسب مرد قهرمان  برخاسته و روی دو پا ایستاده است بدانید که قهرمان ملی در جنگ کشته شده است!

۲ - اگر دیدید اسب قهرمان یک پایش را بلند کرده است بدانید که قهرمان بر اثر جراحتهای جنگ مرده است!

۳ - و اگر دیدید که اسب قهرمان فقط بصورت ایستاده است بدانید که قهرمان بصورت طبیعی فوت کرده است!

................................................. حالا در مورد تصویر بالا...

بیایید  در مورد این تصویر که " دختر ها پسر کوچولو رو به جمعشون راه نمیدن " 

 دیالوگ بگید و بخندیم ...

 بچه ها ...

با رفتن به زمینهای کشاورزی و مراتع مادام لوژنی و آقای موریس چطورید؟

این رو تقدیم می کنم به دوستانی که الان توی روستاها رفته و در کار کشاورزی کمک بزرگترهاشون میکنن... 

  " اینجا منطقه ای از فرانسه است."

 حصارکشی مزرعه لوژنی ... مادام لوژنی

 این هم قسمتی از حصارها................

 این هم تصویری از یک زاویه دیگر...........

 این هم مزرعه آقای موریس در مجاورت مزرعه مادام لوژنی...

 این هم تپه ای که متعلق به زمینهای آقای موریس است ...

 دامپروری عمده کار این کشاورزان است .

 و این هم علوفه چینی مکانیزه برای دام هاشون ...

 قسمتی از زمینهای آقای موریس پر درخته....

  و حالا از مزرعه ها و مراتع آقای موریس و مادام لوژنی  که رد بشی به این جنگلها میرسی...

چطور بود؟ خوش گذشت؟

به تماشای باران بدهکارم

ای هیچ کس منقرض در شناسنامه من!

شرط می بندم

می توانی در من سنگ را بگریانی

این مرده آینده

نه کسی در صدایش راه می رود

نه این دو - سه پله عمر را کوتاه می آید

گذشته در گلویم گیر کرده است

و آنقدر خودم را بیاد نیاوردم

تا بر خاک خودم ساحل گرفتم

چند دریا ماهی من باشم بس است؟

اصلا اینجا زاویه چند درجه گمنامی است؟

می ترسم تو هم بیایی و یک دفعه بگویی

چه قافیه آشنایی

کجا شما را شرط بسته ام؟

                                                     ارمغان بهداروند " از اندیمشک " 

باران مهتابم    گناهم        شاید این است

مومن به خورشیدم که افتاده ست بر  بام

همسایه ام در خانه با شب همنشین  است

من حرمت نانم    ولی   کو سفره ای سبز

گل با خبر باشد  زمستان  در  کمین است

دریا شدم   تا      حرف آبی تر     بگویم

افسوس ابر تیره ای    ساحل نشین  است

جرات ندارم    تا   بگویم      زنده هستم

من عاشقم آداب عشق  هم   اینچنین است

یک شب به آتش می کشم چشمان خود را

تسکین درد سینه ام   شعرم    همین است

همراه فردوسی و سعدی    در  شب عشق

از باغ عرفان چشمهایم  خوشه چین است

کولی ترین بادم  " ضیاء"    بی  سرانجام

در خانه ام  آواز  من    بی سرزمین  است

                                                                      محمد علیدوستی " ضیاء دماوندی "

بچه ها یک قیاسی را می خواهم برایتان تعریف کنم . و فکر می کنم اون دسته از دوستانی که در آستانه ازدواج هستند اگر با دقت بخوانند بهتر است . در حالیکه خالی از لطف نیست که همه بخوانند... این ماجرای دو زوج است با دو تفاوت فاحش...

از نظراتتان هم استفاده می کنیم ...

.........................

۱- زوج جوان استرالیایی در حال قدم زدن در کنار ساحل بودند که ناگهان تمساحی از درون آب به زن جوان حمله کرد و با گرفتن پایش او را به زیر آب برد !. در این میان شوهر او که شوکه شده بود به دلیل علاقه شدید به همسرش به درون آب شیرجه زد و به کمک همسرش رفت.

مرد جوان بالاخره توانست همسرش را از شر دندانهای تیز تمساح نجات دهد! اما زن جوان از ناحیه سر و پا به شدت آسیب دید!!

جالب اینکه مرد جوان در هنگام نبرد با تمساح هیچ سلاحی در اختیار نداشت و تنها از ضربات مشت و لگد برای دور کردن تمساح استفاده کرد!!

--------------------------------------------------------------

۲- وقتی زوج جوان آمریکایی متوجه شدند که فقط یک سوسیس در فریزر خانه وجود دارد . تصمیم گرفتند همان را سرخ کرده و برای شام بخورند!  

اما وقتی سوسیس آماده شد شوهر شکمو آن را جلوی خودش گذاشت ! و شروع به خوردن کرد ...زن جوان هم که خودخواهی همسرش را دید دسته چاقو را محکم به شانه او زد و بشقاب را از جلوی او برداشت! این دعوای بچه گانه تا جایی پیش رفت که شوهر جوان تفنگ شکاری اش را آورد و به سوی زن جوان نشانه رفت!

داد و فریادهای این زن و شوهر توسط همسایه ها به پلیس گزارش شد! و چند دقیقه بعد هر دو آنها به بازداشتگاه پلیس منتقل شدند!. زن جوان گفته دیگر حاضر به زندگی مشترک با شوهرش نیست. و به دلیل اینکه او فردی خودخواه و شکم پرست است از او جدا می شود!!!

----------------------------------------------------------- چی بگم والا......

- همدردی ... کلید باز کردن قفل هر دردی است.

- آن کسی که می تواند نسبت به خوبی دیگران بی تفاوت و ناسپاس باشد ...از دروغ گفتن باکی ندارد.

- آنهایی که در زبان بازی مهارت به خرج می دهند ... اغلب نیت ناپاکی را در قلب خود می پرورانند.

- آهنگ صدا هر چه ملایم تر و مطبوع تر باشد ... سخن موثر تر و دلنشین تر خواهد بود .

- هر چی مانع در زندگی بزرگتر باشد ... غلبه بر آن سرافرازی بیشتری دارد.

- یک روز زندگی با روشن بینی... بهتر از صد سال عمر در تاریکی است.

- هر گاه گرفتن تصمیم مهمی را دشوار یافتید ... بدانید که علتش فقط یک چیز است . نداشتن تصوری روشن از ارزشهای زندگی.

- تنها راه دستیابی به سعادت ابدی ... آن است که بر اساس بزرگترین آرمانهای خود زندگی کنیم .

- عشق می ماند ... این انسانها هستند که عوض می شوند!

این تصویر رو آوردم فقط به افتخار دوستان شاعرم .

می دونم که الان با دیدن این تصویر چه حالی بهشون دست میده ... دوست دارن اونجا بودن و

 طبع شعرشون گل میکرد ... نه؟

ولی من فکر می کنم این نیمکت خالی یه چیز کم داره ... شما چی؟

--------------------------------------------------------------------------------------------

معرفی عکس:

اینجا پارک موسیوم در کیپ تاون ... یکی از شهرهای بزرگ آفریقای جنوبی است.

ااااااااااااااااااااااااااااااا.... بچه ها   فکر می کنید قضیه چیه؟

شهسواری به دوستش گفت :

- بیا به کوهی که خدا آنجا زندگی میکند برویم . میخواهم ثابت کنم که او فقط بلد است به ما دستور دهد!. و هیچ کاری برای خلاصی ما از زیر بار مشقات نمی کند!

دوست گفت:

- موافقم ... اما من برای ثابت کردن ایمانم می آیم!

وقتی به قله رسیدند شب شده بود . در تاریکی صدایی شنیدند .

- سنگهای اطرافتان را بار اسبانتان کنید و آنها را پائین ببرید ...

شهسوار گفت:

- می بینی؟... بعد ار چنین صعودی از ما می خواهد که بار سنگین تری را حمل کنیم!. محال است که اطاعت کنم...

دوست به دستور عمل کرد . وقتی به دامنه رسیدند  سنگهایی که دوست با خود آورده بود همه خالصترین الماس بودند!!

مرشدی گفت :

- تصمیمات خدا مرموزند ... اما همواره به نفع ما هستند .

                                 " برگزیده داستانهای کوتاه جهان ۲۶"

تیر و کمان

فرزندان شما از آن شما نیستند

آنها دختران و پسران زندگی اند

آنهااز طریق شما به دنیا گام نهاده اند نه از شما

و هر چند با شما هستند ـ  متعلق به شما نیستند

شما شاید بتوانید عشقتان را به آنها بدهید

ولی فکرتان را نمی توانید

زیرا آنها افکار خودشان را دارند

شاید بتوانید به بدنهای آنها خانه بدهید                 ولی نه به روح ها یشان

زیرا روح آنها در خانه فردا مسکن دارد

فردایی که شما نخواهید دید     حتی در رویا هایتان!

شاید بتوانید تلاش کنید که مثل آنها شوید

ولی نخواهید که آنهامثل شما شوند       زیرا زندگی به عقب باز نمی گردد

و با دیروز سر و کار ندارد

شما کمانهایی هستید که فرزندان شما      به عنوان تیرهای زندگی

از آنجا پرتاب می شوند

سازنده کمان    مسیر را نیک می شناسد

و با مشیت خود       شما را تا آنجا خم می کند که تیرها

به نرمی و تا آخرین حد پرش خود بپرند

بگذارید در دستهای سازنده کمان         برای شادی و شادمانی خم شوید

بگذارید تیرها     به سمتی که او می پسندد پرواز کنند

و بدانید که       کمان را نیز

استوار و محکم می پسندد.

                                                    " جبران خلیل جبران "                        

...تا به حال

هق هق گریه را

از پشت چهره ای که می خندد شنیده ای

مردی که هر شب

کاسه ماه را پر از اشک می کند و با آن

زخم کهنه اش را می شوید

و فردا

دوباره خورشید نمک بر زخمش می پاشد

او یکی از همین روزها خواهد رفت

بی آنکه باران ببارد .

                                            " فرشته سعادتی "

- آن که اندک توجه ای به تو نمود . تمام سپاست را متوجه او کن...

- روزی به عقب نگاه می کنید و به آنچه " گریه دار " بود می خندید

- وقتی زندگی رو از " یخ " ساختی برای " آب " شدنش گریه نکن .

- دلم را آهنی کردم مبادا عاشقت گردد ... ندانستم تو ظالم دل آهنربا داری!

- آرزوی بعضی زنها این است که در قفس زندانی باشند ! به شرط آنکه میله هایش از طلا باشد!

- اگر مثل اشک توی چشمام باشی... قول میدم واسه موندنت تا آخر عمر گریه نکنم !

- عقل فرمود که دل منزل و ماوای من است ... عشق خندید که یا جای تو یا جای من است!

- احمقانه ترین کار را من کردم و گفتم:... خداحافظ!   عاشقانه ترین کار را تو کردی و گفتی : ... هر چی تو بگی! 

---------------------------------------------------------------------------.

" فبلا از این نازنین کمال تشکر رو دارم "

...اتفاقی را که می خواهم برایتان تعریف کنم احتمالا یا نمونه اش را دیدید یا تجربه کردید . به هر حال موضوع جالبی می تواند باشد . - همشیره بد پسند ما خواستگارهای زیادی داشت . از هر طیف و شغلی . پدرخانواده هر ازگاهی من را به عنوان اینکه پسر بزرگ خانواده هستم در این بازی سرنوشت ساز ( یعنی استقبال از خواستگارها ) شرکت می داد. تا از نظرات من هم استفاده کنند . من آدم بهانه جویی نیستم . همیشه توصیه کرده ام اگر آدم خوبی بود - خانواده دار بود - بی شیر و پیله بود و به قول قدیمی ها آدم روراستی بود معطل نکند . ولی خب به هر حال انتخاب حق همشیره بود . او خیلی کم به توصیه های من توجه می کرد . چرا که در خانواده ما خودش را عقل کل می دانست .

         اما نکته جالب اینکه در این جور مهمانیهای تشریفاتی کسی که کمتر نظرات کارشناسی می داد و بیشتر به وصایای ائمه و احادیث اشاره می کرد پدرم بود که حرفهایش به اعتقاد من تاثیر ژرفی در روح و روان خواستگارها می گذاشت . و گاهی آنها را به تحسین وا می داشت .

بالاخره پس از کلی بحث به این نتیجه می رسیدیم که خود دختر آخر تصمیم گیرنده است . حال موضوع اصلی اینجاست که این مهمانیها توام با اتفاق خاصی بود که طرح آنها خیلی جالب به نظر می آید . در پایان اولین مهمانی هنگامی که خواستگار خجالتی از خانه خارج شد میان آن همه کفش شیک و پیک هر چه گشت کفشش را پیدا نکرد ! این طرف ... آن طرف...

پدرم با رفتاری که دور از انتظار نبود با دیدن این صحنه حول برش داشت . و در عرض یک دقیقه راهروهای پر پیچ و خم آپارتمان چهار طبقه را به جستجوی کفشهای نوی خواستگار پرداخت . ولی هیچ چیزی دستگیرش نشد. من در این فاصله برای رفع ابهام و ایجاد طراوت در جمع مهمانها سعی کردم که چیزهایی بگویم که آنها را از این ناراحتی خارج کند . بنابراین به خواستگار گفتم :

- بالاخره زن گرفتن این دردسرها هم را دارد! حالا کجایش را دیدی ...این اول راه است!

یکسری از همراهان با شنیدن این حرف لبخندی به لبهایشان نقش بست ولی چیزی نگفتند. مثل اینکه اعصابشان به هم ریخته بود . آن روز کفش نو و شیکی را که به انتخاب عیال محترمه برای این مهمانی پوشیده بودم به خواستگار هدیه کردم! از یک طرف از این کار خوشحال شدم ولی از طرفی ناراحت که نکند خواهر ما جواب رد بدهد... آن وقت کفش ما چه می شود؟... متاسفانه همینطور هم شد!!!  چند ماه بعد مراسم خواستگاری دوم - آقای خواستگار بالاخره پس از کمی کش و قوس و بحث از خانه خارج شد. و این بار هم شاهد دزدیده شدن کفش های خواستگار دوم شدیم . جالب بود . آن روز نمی دانم چه چیزی به من الهام شده بود که امروز با کفش به منزل پدرم نروم . با دمپایی باشم !!! 

            به هر حال ما تلاش خود را برای پیدا کردن کفش های خواستگار دوم انجام دادیم . ولی به نتیجه ای نرسیدیم . این بار برادرم قربانی این وضعیت شد و قبل از اینکه کفش های خود را به خواستگار هدیه دهد به همشیره گفت :

- تو را به خدا به این خواستگار جواب رد ندهی؟!... او آدم خوبی است . پسر با شخصیتی است .

و همشیره با فیس و افاده  اینجوری پاسخ داد :

- من که نمی توانم به خاطر برگشتن کفش های تو با زندگی خودم بازی کنم ...باید فکر کنم!!

این حادثه دوم برای ما تجربه ای شد که یک مقدار محتاط باشیم . و وقتی جواب رد را همشیره محترمه از طریق کلاغ سیاه شوم به خواستگار نگون بخت ارسال کرد تصمیم گرفتیم در خواستگاری های بعدی اول مراقب کفش های خواستگارها باشیم . تا در این آپارتمان نا امن مفقود نشود . برای من این مسئله خیلی عجیب بود که چرا فقط کفش خواستگارها دزدیده می شود ؟ و اصلا جناب دزد محترم خواستگارها را از کجا می شناسد؟

           این قضیه دومی رابطه بین برادر و همشیره سختگیر ما را خیلی تیره کرد . ولی برای من هم که کفشهایم قربانی چنین پروژه ای شده بود اصلا اهمیت نداشت . هر چند عیال محترمه گاهی وقتها تیکه های نیش داری نثار ما می کرد. و اما خواستگار سوم... که باز هم همین ماجرا...

          آن روز کفش های مهمانها را به داخل آورده بودیم ولی به خاطر اینکه هوا خیلی گرم بود مجبور شدیم درب خانه را باز بگذاریم و پرده را بیندازیم ...نمی دانم جناب دزد از پشت پرده چطوری به هدف بامزه خود رسید بماند...آن روز پدرم از خود گذشتگی کرد و کفش هایش را به خواستگار سوم داد . ولی از آنجا که ایشان دارای خانواده با کلاسی ( به قول والده مکرمه اشان ) بودند! پدرش برای حفظ آبرو کفش های کهنه پدرم را گرفت و به پا کرد و کفش های خود را به پسر دردانه اش داد تا مبادا از ریخت و قیافه بیافتد !

به هر صورت ماجرای دزدیدن کفش های خواستگارها موضوع جالبی شده بود . تا اینکه شخص مورد نظر همشیره با حفظ عادت و رسم خانوادگی اش به تنهایی در یک روز گرم تابستان به منزل پدر آمد . و در مقابل دیدگان متحیر من - - پدر و برادر و خانم بزرگ و خواهر با کفش وارد اتاق شد! و بر روی مبل نشست . حرکتی که اصلا برای ما خوشایند نبود . مخصوصا برای خانم بزرگ که از عصبانیت حاضر نشد در این مهمانی حضور داشته باشد . این مسئله که خواستگار چهارم از موضوع دزدیدن کفش ها مطلع بود و یا اینکه بر حسب رسم و عادت خانوادگی اش وارد مهمانی می شد عجیب فکر من را به خود مشغول کرده بود . علی ایحال کسی که همشیره ما بر خلاف حرکت نا خوشایندش پسند کرده بود داماد ما شد . به هر  شکل همه اینها گذشت و به لطف خدا زندگی همشیره با خوشی و شادابی پا گرفت . 

                                           " براساس واقعیت "

اومدم تا به وعده ای که داده بودم عمل کنم . میخوام بریم به سرزمینهای سرد . بگو کجا...

شبه جزیره اسکاندیناوی ... نروژ  چطوره؟

البته اگه اجازه بدید کاترین مک تورث ( عکاس )  مت - وودی - و رایان به عنوان مدیر گروه همراه ما باشن ... خوبه؟

نروژ سرزمین سردیه . اوج تابستون دما خودش رو هم بکشه نمیتونه از ۱۰ - ۱۲ درجه بالاتر بره! وای از روزهای سرد زمستون که دما بطور ثابت تا ۳۰ درجه زیر صفر میمونه!!!

حالا لباس گرم بپوشید و بریم .

  بچه ها سلام ایجا نروژههههههههه..... نظرتون چیه؟-        کاترین

 وودی قبل از راه افتادن ... یه عکس از من بگیر. جای با صفائیه...

 باید راه بیوفتیم که خیلی راه طولانی ای داریم کاترین .

 چیه مت؟ خودتو گم کردی... - خیلی عالیه کاترین ... تا حالا چنین طبیعتی ندیده بودم .

 وااااااااااااای چه باشکوه بچه ها - زود باش کاترین داره دیر میشه ...

  بچه ها باید از این خلیج رد بشیم تا برسیم به دریاچه های یخی و کوههای برفی...

 این هم از جاهای سرد کاترین ... - هیس وودی دارم عکس میگیرم . فرار میکنه ها!

 وااااااااای دریاچه یخی رایان... - درسته کاترین داریم به قطب میرسیم .

 وودی دقت کن راه رو گم نکنیم . - نه حواسم هست رایان ..

. صبر کنید بچه ها من جا موندم آخه . وودی - رایان ...

 بچه ها واقعا معلومه کجا داریم میریم؟...

 بازم جا موندی که مت ... - تو هم همش عکس بگیر کاترین ... آخرش میوفتی پائین!

 ببینم ... وودی از این که از همه جلوتری چه حسی داری؟...-هیچی کاترین!!!

 بچه ها چطور بود ؟ خوش گذشت ؟

این همه گردش ما به دور دنیا به افتخار شماست . و سرزمینهای سرد به خاطر درخواست عزیزانی چون فرزانه - بهار - میلاد - ریحانه -الهام - امیر تنها و دیگر دوستان بود .

                                             موفق باشید

                                         کاترین مک تورث

فرزانه عزیز  برامون شعر فرستاده و دوست داره در مورد شعر زیباش  نظر بدیم . خوشحال میشم اگه توی این شب شعرمون روی این اثر ارزشمند فرزانه کار کنیم . موافقید؟

                                         فغان

سحر گاهان من سر در گريبان
به وقت بارش اشك بهاران
دلم گهواره ی غم بچه ای خواب
لبم آشفته چنگم ناله باران
صدايم خوابگردی شد به آواز
دو لعلم روزگارا ! خون ز هجران
فغان كردم خدايا ميشناسی‌؟
نگاهم در پس مصلوب خوبان
زنم اكنون دل اندر بحر فانی
دو دستم خشك در معبد چو حوران
مرا آن دم كه در دنيا فكندی
من مشكينه گيسو ژرف نالان
بزن دستی به من يادی ز من كن
نشد كس هم گذر با اين شتابان
نوا آمد شناسم تو همانی
كه آوردی شكايت نزدم آسان
برآمد تا بلندا اين خروشت
دمی لرزاند اين تاج و سواران
نگاهت را شنودم عفو كردم
روانه شو به راهت مست و آسان
بزی شاد و شكن اين چنگ دنيا
من آن در گشته از هر آز حوران

                                            " فرزانه "

بعد از این تصاویر آفریقایی ...میریم به جاهای سرد و برفی . اونایی که موافقن نظر بدن ..

" آفریقا".................... چطوره؟ پس با هم همراه باشیم ...

البته به اتفاق یه خانم خوب انگلیسی که عکاس طبیعت و حیات وحشه ...   خوبه؟    خانم " کاترین مک تورث "

 وایسا کجا در میری؟ شیلنگ!!!

 بزار ببینم حرف حساب این عکاس چیه!!!

 هی میگن آفریقا سرسبزه... کو آخه...؟

  هیچ وقت تا حالا اینقدر خوش نبودیم!!!

 همش ما رو تو این بیابونا دنبال خودت بکش...اااه!

 عجب عکاس پر رویی ... حالا دنبال ما افتاده!

 ای ول بچه ها آب... وای که مردیم از تشنگی تو این برهوت...

 مامان جون به من هم راه بده آب بخورم آخه...

 وااای منم به جمعتون راه بدید شیطونا...

  چطور بود بچه ها؟ این عکسا کار من بودها... .

                                  " کاترین مک تورث "

بچه ها با دیدن این تصویر اولین دیالوگی که به نظرتون میرسه... بین این دو تا حیوون چیه؟

دوست دارم یک خورده دیالوگ طنز کار کنیم و بخندیم .

من دوست دارم همیشه همتون رو شاد ببینم

                       حسن ایمانی

 این وبلاگ تا چهارشنبه آپ نخواهد بود . به خاطر مسافرت

برای همتون آرزوی روزهای خوشی را دارم .

باور کنید با همتون زندگی کردم . من برای این لحظات شیرین و خوب از همتون ممنونم . امیدوارم شما هم از من راضی بوده باشید .

                                    خداحافظ - مدیر وبلاگ 

ای رفیقان اکنون

رفتنم را حس می کنم

در سر انجام

جدایی

پر پر شدنم را...

حس می کنم

مثل یک جو!

سبک و بی ارزش

بی خود شدنم را

حس می کنم

تیر زهر آلود هجران

به سویم می جهد

تیر

بر جان و تنم را

حس می کنم

قلبم از این همه سوز

به نسیمی

بشکست ... آه

شکنم را

حس می کنم

عاقبت رفتم از

شهر شما

پشت پرچین رهایی

وطنم را

حس می کنم... وطنم را حس میکنم

                                                                 " حسن ایمانی "

بچه ها

اینجا ... پل خواجوی اصفهانه

پیشنهاد می کنم توی سفرهاتون یه سر به این شهر تاریخی و با صفا بزنید . من که هر وقت برم مطمئنم مانی از من استقبال می کنه.

بری شب بشینی کنار زاینده رود . از ام پی تریت آهنگ " معین " - دلم می خواد به اصفهان برگردم - پخش بشه . پاهاتو تا زانو لخت کنی و کنار سکو ها بشینی و بندازی تو آب . وااااااااای آدم لرزش می گیره

البته امروز روزنامه خبر خشکسالیه این رود زیبا رو داده بود .

 خیلی ناراحت شدم  . خدا وکیلی .

عکس ماهی ها هم که از این خشکسالی مرده بودند دیدم .

                                 حسن ایمانی

                                                              تایتانیک

... البته چون یه خورده به اون فیلمه شبیه ها! میشه تایتانیک ۵

خداوکیلی عجب فیلمی بود ها نه؟

دوستان عزیزم...

 اگر امکان دارد درباره این شعر فرستاده شده نظر بدهید ...

این روزها حوالی شب   پرسه می زنم

در کوچه های گریه و تب پرسه می زنم

یک بغض مدام         مرا  راه    می رود

بغضی که  تا گلوی  ناخود آگاه  می رود

این دستهای  یخ زده  با  درد  آشناست

با بغض های وحشی ولگرد    آشناست

ای کوچه های تنگ     دلم  را صدا زنید

با لهجه های چنگ   مرا     صدا     زنید

افتاده    در    روزمرگی    لابه لای  زخم

با مردمان غریب     آشنای          زخم

یک جرعه    می    ناب   برایم   بیاورید

من تشنه ام    " شراب "   برایم بیاورید

من چون کبوتری   بالم   شکسته است

شاعرم شاعری که خیالم شکسته است

من سالهاست که درخود درد می کشم

تصویر آنچه بر  سرم آورد       می کشم

یک نگاه تو     شاید         چاره ام شود

آغوش گرم   تو   باید        چاره ام شود

بگذار از غروب      نگاه     تو       بگذرم

از خاطرات خوب   نگاه     تو       بگذرم

                                                                           " ندا سهراب زاده "

بچه ها ... حالا با دقت به عکس  بگید نظرتون درباره این مرد  چیه؟

بچه ها فکر کنم یکیشون از عشق شکست خورده!... یکی هم تازه داره عاشق میشه نه؟

نظر بدید؟    

البته سعی کنید خنده دار باشه ...

بچه ها خدا کنه هیچ وقت کشتی آرزوهاتون به گل نشینه ...

ولی یه سوال :

- تا حالا شده توی این زندگی پر پیچ و خم و فراز و نشیب ... احساس کنید کشتیتون به گل نشسته؟

 بیایید در این مورد با هم صحبت کنیم ... منتظرم  

او که محو تماشای زندگیش بود ناگهان متوجه شد گاهی جای پای یک نفر روی شنها دیده می شود و آن وقتهایی است که او دوران پر درد  و رنج زندگیش را طی می کرده است . بنابراین با ناراحتی به خدا که در کنارش راه می رفت رو کرد و گفت :

- پروردگارا...تو فرموده بودی که اگر کسی به تو روی آورد و تو را دوست بدارد در تمام مسیر زندگی کنارش خواهی بود . و او را محافظت خواهی کرد .   پس چرا در مشکل ترین لحظات زندگیم فقط جای پای یک نفر وجود دارد ؟ چرا مرا در لحظاتی که سخت به تو نیاز داشتم تنها گذاشتی؟!

خداوند لبخندی زد و گفت :

- بنده عزیزم ... من دوستت دارم . و هرگز تو را تنها نگذاشته ام . زمانهایی که در رنج و سختی بودی من تو را روی دستانم بلند کرده بودم تا به سلامت از موانع و مشکلات عبور کنی!

                                                   " برگزیده داستانهای کوتاه جهان ۲۵ "

جلوی من دو بچه کوچک - پسری ۵ ساله و دختری کوچکتر ایستاده بود . پسرک لباس مندرسی به تن داشت . کفشهایش پاره بود و چند اسکناس را در دستهایش می فشرد . لباسهای دخترک هم دست کمی از مال برادرش نداشت . ولی یک جفت کفش نو در دست داشت . وقتی به صندوق رسیدیم دخترک آهسته کفشها را روی پیشخوان گذاشت . چنان رفتار کرد که انگار گنجینه ای پر ارزش را در دست دارد . صندوق دار قیمت کفشها را گفت :

- ۶ دلار...

پسرک پولهایش را روی پیشخوان ریخت و آنها را شمرد. - ۳ دلار و ۱۵ سنت!

بعد رو کرد به به خواهرش و گفت :

- فکر کنم باید کفشها را بگذاری سر جایش...

دخترک با شنیدن این حرف به شدت بغض کرد و با گریه گفت :

- نه!نه! پس مامان تو بهشت با چی راه بره؟

پسرک جواب داد :

- گریه نکن . شاید فردا بتوانیم پول کفشها را در بیاوریم .

من که شاهد ماجرا بودم به سرعت ۳ دلار از کیفم بیرون آوردم و به صندوق دار دادم . دخترک دو بازوی کوچکش را دور من حلقه کرد و با شادی گفت:

- متشکرم خانم ... متشکرم خانم ...

به طرفش خم شدم و پرسیدم:

- منظورت چی بود که گفتی : پس مامان تو بهشت با چی راه بره!

دخترک ادامه داد :

- معلم ما گفته که رنگ خیابانهای بهشت طلایی است . به نظر شما اگر مامان با این کفشهای طلایی تو خیابانهای بهشت قدم بزنه خوشگل نمی شه؟

چشمانم پر از اشک شد و در حالی که به چشمان دختر نگاه می کردم گفتم :

- چرا عزیزم . حق با توست . مطمئنم که مامان شما با این کفشها تو بهشت خیلی قشنگ می شه!

                                                                " برگزیده داستانهای کوتاه جهان ۲۴ "

                                         " بهار"

آقای سید محمود

... بابا یکی بیاد به این نیوتون و فارادی و لنز و کولن و... بگه آقا شما مگه بیکار بودین؟ مگه زن و بچه نداشتین ؟ که می رفتین برامون قانون کشف می کردین ؟  آخرش که چی؟ بابا این کارها که نون و آب نمیشن! می رفتین یه شعری چیزی می گفتین . حداقل ما این شعرهاتون رو واسه امتحانات حفظ می کردیم . آخه به من چه که سیب خورده تو سر نیوتون! خب داداش من این همه جا تو اون پارک قشنگ ! حالا گیر دادی به اون صندلی؟!  به من چه که کولن گفته ذره باردار به هم نیرو وارد میکنن؟ بذار اونقدر نیرو وارد کنن که بترکن!  ... مثلث ۱۸۰ درجه است؟ می خوام نباشه . که چی اومدین کتابهای ما رو پر کردین  از این جور  چیزها؟ از دست همین فرمولهای شماست که حوزه امتحانیمون شده عزا خونه دیگه!

---------------------------

نشمیل نوازی

... گاهی اونقدر زندگی رو سخت می گیریم که تموم دنیا از توی مشتمون خارج می شه . گاهی هم اونقدر این زندگی به این بزرگی برامون بی اهمیت می شه که همه چیز رو رها می کنیم . و همه چیزمون توی عظمت زندگی گم می شه . یه جا یه جمله قشنگ خوندم :

" زندگی مثل یه گنجشکه... اگه محکم بگیریش خفه می شه! اگه شل بگیریش می پره! طوری نگهش دار که توی آرامش دستات خوابش ببره!"

--------------------------

نگین

...می دونید  چیه؟ از هر پدر و مادری بپرسیم که بچه خوب کیه؟ میگه :

- اونی که روی حرف پدر و مادرش حرف نزنه.

خب ماهم یه روز شدیم یه بچه خیلی خوب بدون چون و چرا! حرفشون رو گوش کردیم . گفتن :

- بگو بله

مام گفتیم :

- بله

ولی این پدر و مادر از ما بهتر حتی یک بار هم از خودشون نپرسیدن که شاید تو دل این ننه مرده هم یه حرفی باشه! از خودش هم بپرسیم . اینجوری حداقل بعد از گذشت یک قرن وقتی یاد اون روزها می افتیم ته دلمون درد نمی گرفت!

----------------------------

نرگس

...شعرهای من آنقدر کوتاهند که یادشان می رود از روی کاغذ عبور کنند . اما من همان شعر های ننوشته را برایت می فرستم . برایت سادگی شاپرکها را می فرستم . تا با بالشان واژه های پر حجم نگاهت را توصیف کنی . من برای تو سکوتم را می فرستم . و زیستن کنار سوالهای بی پاسخ را . من برای تو مفهوم جهان را ... سراب  پر از ستاره هایم را ... و واژه های عشقم را می فرستم . این بار حرفهایم را مچاله نکن . من نرگسهای مصلوب را به فراموشی بادها سپرده ام . و بوسه های شب را از روی تن ستاره ها دزدیده ام . تا شمعدانی هایم از اعتماد پنجره گل بدهند .

من آینه ها را پر از اشک شعرهایم می کنم . پر از سرانجام خوشبختی . و برای تو می فرستم . سرانجام خوشبختی من ! سایه روشن انگشتانم برای نوشتن پر از جوهر واژه شده . بگذار بغض ترانه هایم در سهم گریه بشکند .  و هر دو به پرستیدن یکدیگر برسیم . من به نگاه ابری آسمان احترام می گذارم . و قول می دهم زندگی ام را .. تو را ... برایت بفرستم . تو محکومی " نرگس " را هزار بار رونویسی کنی!